A day without laughter is a day wasted - Charlie Chaplin

_______________________________________________________________________________________

සිංහලයාට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා




මහින්ද රාජපක්ෂව එළවා දැමීමට සිංහලයාට තිබූ අවශ්‍යතාවය උතුරේ හෝ නැගෙනහිරේ දෙමළ ජනතාවට තිබුණු අවශ්‍යතාවයට වඩා සහමුලින් ම වෙනස්ය. දකුණේ සිංහලයා යනු මාධ්‍ය මර්ධනය, මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය හෝ රාජ්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගැනීම වැනි කාරණා විශාල ලෙස දැනෙන කොටසක් නොවේ. එය එසේ නම් පසුගිය කාලයේ ඔවුන් සිටිය යුත්තේ කොටුවේ දුම්රිය පොළ ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණය කරමින්ය. ඔවුන්ට වැඩියෙන් ම දැනුණේ අධික ජීවන වියදම හා රාජපක්ෂ පවුල් ගසෙහි අසීමිත ගසා කෑම් කෙලවර ඔවුන්ගේ අසීමිත සුඛිත මුදිත භාවයයි. නැවත බලයට පැමිනියහොත් මුන්ව කවදා එලවගන්න පුළුවන් වේවිදැයි යන බය බිරාන්තකම ම රාජපක්ෂව එලවා දැමීම සඳහා සිංහලයා උසි ගැන්වීමට ප්‍රමාණවත් විය. 

දකුණ ඒ සඳහා සුදානම් වෙද්දී රනිල්-මෛත්‍රී-චම්පික හවුල දෙමළ ජනතාවට කිසිම පොරොන්දුවක් නොදුන්නා පමණක් නොව මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයේ දෙමළාට ඇති සැලකිල්ලේ කිසිම වෙනසක් නොකරනවා යැයි පැවසූව ද මහින්ද රාජපක්ෂව එලවා දැමීමට කිසිදා නොවූ විරූ උනන්දුවකින් කතිරය ගසා පලවා හැර දැමුවේය. ඒ සිංහල මහ ජාතිය විසින් දශක ගණනාවක් පුරා පීඩාවට පත්වී එහි උපරිමය ලෙස 2009 දී 140,000 මරා දමා කෘර වධ දී, ස්ත්‍රීන් දූෂණය කර, සාගින්නෙක් පෙළවා  තමන්ගේ ජන ජීවිතය කුඩුපට්ටම් කරද්දී රූපවාහිනි ඉදිරිපිට ජය ඝෝෂා නැඟූ මැයි දහ අටේ විජයග්‍රහණය සමරා පාරවල් වල කිරිබත් උයාගෙන කෑ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හා සමපාතව කොන්දේසි විරහිතව මහින්ද රාජපක්ෂව එළවීමට එකතු වෙමිනි. එහි දී ඒ දෙමළ මිනිසුන් වෙත තිබුණේ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හෝ තමන්ට නො වැටහෙන භූ දේශපාලන තත්වයන් නොව තමන්ගේ විනාශයට දායක වූ ළඟම හතුරාව එලවා දැමීමේ කේන්තියයි. මේ පිලිබඳ අපූරු ලිපියක් ජේඩීඑස් වෙබ් අඩවියේ පසුගියදා පලවී තිබුණි.

කවුරු කෙසේ කීව ද මොන ගණිත හරඹ කළ ද මහින්ද රාජපක්ෂ ව  එළවා දැමූවේ මෙරට සුළු ජාතික ඡන්ද විසින් යන්න යථාර්තයයි. උතුරු නැගෙනහිරින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට ලැබුණු ඡන්ද 978,111 න් සහ මහින්ද රාජපක්ෂට ලැබුණු ඡන්ද 323,600 න් මුස්ලිම් ඡන්ද ඉවත්කර ඉතිරිවන සියළුම දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය කරන්නේ යැයි සිතුව හොත් දෙදෙනාටම ලැබෙන්නේ ආසන්නව සමානව 49.5% කිට්ටු අගයකි (මෙහි දී වර්ජනය නොකෙරේ යැයි සැළකිය හැකි වතුකරයේ දෙමළ ඡන්ද නොසළකා ඇත). එහෙත් යථාර්තය නම් ඡන්ද වර්ජනය සඳහා ඇති වූයේ ස්වයං පෙළඹුමක් පමණක් නම් මහින්ද රාජපක්ෂට දෙනු ලැබූ දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය විය හැකි ඉඩකඩක් නොමැති වීමයි. එසේ වුවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂ එම දෙමළ ඡන්ද සංඛ්‍යාව නිසාවෙන් 50% අධික ප්‍රතිශතයක් ලබන්නේය.  

මෙහිදී මහින්ද ඡන්ද ලබාගත් ආකාරය අමතක කර දැමූයේ සමස්ත ඡන්ද ප්‍රතිළුලයට ඡන්ද ලබාගත් ආකාරයේ වැදගත්කමක් නොමැති බැවිනි. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ හිටපු ඇමත්වරයෙක් වූ චම්පික රණවක පැවසූ පරිදි මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිවරණය සදහා වියදම් කළ මුදල රුපියල් බිලියන 250කි. පත්තර පුරා මෙන්ම රූපවාහිනියේ නොනවත්වාම පළවූ ඡන්ද ප්‍රචාරක දැන්වීම් ද ලබා දුන් රැකියාවන් ද මුදල් මෙන්ම සිල් රෙද්දේ සිට යාන වාහන දක්වා බෙදා දුන් හැම සන්තෝසමක් ම සළකා බැලූවිට මෙම රුපියල් බිලියන 250 ක සංඛ්‍යාව ඇත්තක් නොවිය හැක්කක්ද නොවේ. එසේ වුවහොත් ඡන්දය ලබාදුන් 12,264,377 ක් වූ ඡන්ද දායකයින් සළකා බැලූවිට එක් ඡන්දදායකයෙක් වෙනුවෙන් රුපියල් 20,384 ක් වියදම් කර ඇත. මහින්දට ලැබූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව වූ 5,768,090 ගත් කළ ඔහුගේ එක් ඡන්දයක් වටිනාකම රුපියල් 43,342 කි. ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ සිංහල ජනතාවගේ ජනාධිපති යැයි කියන එසේ නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජයට පත්වූයේ උතුරු නැගෙනහිර හා වතුකරයෙන් යැයි පැවසෙන බහුබූත වලංගු නොවන්නේ එබැවිනි.

එහෙත් ඉහත සඳහන් කළ පරිදි ලබාදුන් සමස්ථ ප්‍රතිඵලය සළකා බැලීමේදී  මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ජයග්‍රහණය සඳහා සෘජු දායකත්වයක් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ඡන්ද වලින් තිබූ බවයි. එහි දී ඔවුන් පෙන්වා දෙනු ලැබූවේ ඔවුන්ගේ ඇත්ත ශක්තියයි. 

ධනපති පංතියේ පක්ෂයක් එලවා තවත් එම පංතියේම පක්ෂයක් බලයට පත් වූ බව සැබවි. කිසිවෙක් එමඟින් ප්‍රාතිහාර්යයන් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් විහිළුවකි. දකුණ තවදුරටත් දිනීම ද දිනාගත් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාට කෘතගුණ සළකා එම බලය රුක ගැනීම ද යන්න රනිල්-මෛත්‍රී-චමිපික හවුලට ඉතිරිවී ඇත. ඒ සුළු ජාතිකයින් තවමත් තවමත් ඔය කියන “ඒකීය“ රාජ්‍යයේ පුරවැසියෝය. රාජ්‍යය ඇතුළු දකුණේ සිංහලයා අමතක කර දැමූව ද නොසළකා හිඳීමට උත්සහ දැරූවද උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයා යනු ඔවුන් මෙන්ම අභිමාණයෙන් ගරුසරු ඇතිව ජීවත්විය යුතු ජන කොට්ඨාශයකි. එබැවින් රාජපක්ෂලාව එළවීමට සක්‍රීයව දායකත්වය දුන් දකුණේ ප්‍රගතිශිලියාට අද දවසේ ඇති වගකීම වන්නේ සුන්නද්දූලි කර දැමූ උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාගේ ජීවිත නැවත ගොඩනංවා ඔවුනට නිදහසේ ජීවත් කිරීමට ඉඩ සැලසීම සඳහා අලුත් රජයට බලකිරීමයි.

ඒ සඳහා

  • විනාශ කර දැමූ පාසැල් හා රෝහල් වැනි රාජ්‍ය සුබ සාධන ආයතන නැවත ගොඩ නැංවීම
  • හමුදාකරණය නැවැත්වීම හා හමුදාව සිවිල් කටයුතු වලින් ඉවත් කිරීම
  • අහිමි වී ගිය ඉඩම් ලබාදී ජනතාව නැවත පදිංචි කිරීම
  • බෞද්ධාගමිකරණය, සිංහල ජනපදකරණය නවතා දැමීම හා බලහත්කාරයෙන් පදිංචි කරවූ සිංහලයින් ඉවත් කිරීම
  • දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීම හා අතුරුදහන් වූවන් ගැන තොරතුරු එලිදැක්වීම
  • යුද අපරාධ චෝදනා සඳහා පරීක්ෂණ පැවැත්වීම හා ජාත්‍යන්තරයට ඒ සඳහා ඉඩ ලබාදීම මඟින් වැරදිකරුවන් සඳහා දඬුවම් ලබාදීම
  • තමන්ගේ මියගියවුන් සැමරීමට මෙන් ම අනෙකුත් සංස්කෘතික, ආගමික හා දේශපාලන අයිතීන් ට ඇති ඉඩ ලබා දීම
  • වෙනම ම පරිපාලන ඒකකයක් ලබාදීම

ප්‍රමුඛව ඇති කාරණාය.

එ මඟින් තමන්ට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා ට කෟතගුණ සැළකීමේ අවස්ථාව මේ මොහොතේ ඔබගෙන් නොගිලිහෙණු ඇත.


සබැඳි පුවත්:


No comments:

Post a Comment