A day without laughter is a day wasted - Charlie Chaplin

_______________________________________________________________________________________

සයිටම්: ඇඟිල්ල දෙස බලා අනතුර එන්ජෝයි කිරීම



ලෝකය පුරාම විශේෂයෙන්ම අප්‍රිකාණු, ආසියානු, ලතින් ඇමෙරිකාණු හා බටහිර රටවල් කිහිපයකම අතීතයේත් මේ වන විටත් රාජ්‍ය අනුග්‍රහයෙන් මුදල් නොගෙවා අධ්‍යාපනය ලබා දීමේ අයිතිය උදෙසා අරගලයන් සිදු වෙමින් පවතී. අරගලයන් කොටස් දෙකකි. එකක් දැනට ලැබී ඇති නොමිලේ ලැබෙන රාජ්‍ය අධ්‍යාපන අයිතිය අහිමි කිරීමේ (ලෝක බැංකුවේ සහ ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ සහාය ඇතිව) යාන්ත්‍රනයට එරෙහිවය. අනෙක කිසිදා නොලැබුණු එම අයිතිය මුල් වරට ලබා ගැනීම වෙනුවෙනි. දැනටමත් විශේෂයෙන්ම යුරෝපයේ සංවර්ධිත රටවල් සීමිත සංඛ්‍යාවක් සහ සුබසාධන රාජ්‍ය සංකල්පය යටතේ ලංකාව වැනි අනපේක්ෂිතව බන්දේසියේ තබා මෙම සුවිශේෂී අයිතිය ලැබුණු තවමත් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවල් කිහිපයක් හැරුණුවිට විශ්ව විද්‍යාල (උසස්) අධ්‍යාපනය බොහෝ රටවල් වල මුදල් දී ලබා ගත යුත්තකි. නොමිලේ ලැබෙමින් පවතින රාජ්‍ය අධ්‍යාපන අයිතිය කප්පාදු කිරීම සිදුවෙමින් පවතින්නේ එම සංවර්ධනය වෙමින් පවතින රටවලය. 

දියුණු යැයි සම්මත සමාජයක ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වන්නේ සමාජ අසාධාරණය අවම වීමය. නොමිලේ රාජ්‍ය අධ්‍යාපන ලබා දීම යනු එය ලඟා කරගන්නා එක් ආකාරයකි. එසේ නොමැතිව අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට සහාය දැක්වීම යනු (විශේෂයෙන් ලංකාවේ) පවතින නරාවලෙහි තවදුරටත් පහලට ඇද වැටීමකි. එබැවින් මුදල් නොමැති වීම නිසා අධ්‍යාපන ලබා ගැනීමට නොහැකි වීමේ සමාජ අසාධාරනයට එරෙහිවීමේ අරගලයට සහාය දැක්වීම ප්‍රතිපත්තිගරුක හා ප්‍රතිපත්තියක් ඇති බුද්ධිමතුන්ගේ/ප්‍රගතිශිලීන්ගේ/වාමාංශිකයින්ගේ වගකීමකි. ලාභය අරමුණු කොට නොගෙන නිසි ප්‍රමිතියක යටත්ව රාජ්‍ය අනුග්‍රහය සහිතව මානව හා සමාජ සංවර්ධනය උදෙසා සිදුකෙරෙන අධ්‍යාපනය ධනේශ්වර සංකල්පය යටතේ වුව ඉතා වැදගත් වේ.

එහෙත් ලංකාව? සිවිල් සංවිධාන, වෘත්තිය සමිති, වාමාංශික නායකයින් හා බුද්ධිමතුන් යැයි තමන් විසින්ම කියාගන්නා දූපත් වාසී බොහෝ පිරිසක් හා බ්ලොග්/ෆේස්බුක් පල්හෑලි ලියන්නන් බොහෝ දෙනෙක් අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය කිරීමට නැතහොත් වානිජකරණය කිරීමට සහයෝගය දැක්වීම පිණිස (ඔව් ඇත්ත! එරෙහිව නොවේ, සහයෝගය පිණිස) මෛ. සිරිසේන ආණ්ඩුව සමග දිවි හිමියෙන් පෙනී සිටිති. ඔවුනට අනුව සමාජයේ ඉදිරියට යෑම හෝ සමාජයේ දියුණුව පෙන්නුම් කරන්නනේ මේ වානිජකරණයට ඉඩ දීමෙන් පමණි. එසේ නොකලහොත් එය පසුගාමී කමකි. කුහක කමකි. තමන් මේ ෆේස්බුක්/ට්විටර් සංස්කෘතියට නොගැලපෙන්නෙකි. පින් සිද්දවෙයි. “දියුණුව“ සමාජවිද්‍යත්මකව හා දේශපාලනිකව හඳුනාගත් ලෝකයාගේ සිනහවට ලක් නොවණු පිණිස සිංහලෙන්ම ලියන්න. සිංහලෙන්ම කතාකරන්න.

කවුදෝ ඇමතිවරයෙක් පවසා තිබුණු පරිදි මේ වන විට 99% ක්ම සයිටම් සඳහා පක්ෂය. ඇත්තය. මේ ජනඝාතක යුද්දයකට ද 99% පක්ෂ වූ රටක්ය. 2009 යුද්ධයට අත දිගහැර සහයෝගය දීමෙන් ප්‍රගතිශිලි+වාමාංශික යැයි කියා ගන්නා බොහෝ දෙනෙකු නිරුවත් ව තිබුණු අතර සයිටම් යනු ඉහත සනුහරේ ඉතිරිවුණු කිහිප දෙනාගේ හැවත් ගලවා ඉවත් කරවීමට සමත් වූ මාතෘකාවයි. 

ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය

ලංකාවේ අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය බල මණ්ඩලය (අවිශිබම)  මූලික කරගත් ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය ඉතිහාසය පුරාම ජවිපෙ විසින් (මේ වන විට පෙරටුගාමීන්) මෙහෙයවුණි. එහි නායකත්වය සැමවිටම පත් වූයේ එකළ ජවිපෙ (මෙකළ පෙරටුගාමීන්) පූර්ණ අනුදැණුම ඇතුවය (අවිශිබම පමණක් නොව විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය සංගම් තුළ පවා). මෙම මැදිහත් වීම අවිශිබම නායකත්වය දුන් ශිෂ්‍ය අරගලයන් සඳහා වඩා ශක්තියක් වූ අවස්ථා බොහෝය. එමෙන්ම අත් හැර දැමිය නොහැකි නාසිස්ටික් ගුණය නිසා දිය ව ගොස් ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ මතකයෙන් පවා ගිලිහුණු අරගලයන් ද බොහොමයකි. ජවිපෙ දේශපාලන තීන්දු වලට අවනත නොවී ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ මූලික අරමුණු ඉස්මතු කරගත හැකි නායකයින් ශිෂ්‍ය සංගම් වල හෝ අවිශිබමයේ සිටියේ කළාතුරකිනි (අවිශිබම ට එවැනි නායකත්වය දුන් එකම තැනැත්තා ලෙසින් අපගේ මතකයේ  ඇත්තේ සුදත් අලහකෝන් සහෝදරයා පමණි).

අවිශිබම බලය හිමිව ඇත්තේ කා සතුව වුවද මේ මොහොතේ ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයට නායකත්වය දිය හැක්කේ අවිශිබම යට බව නොරහසකි. අවශ්‍යව ඇත්තේ ඒ සතුව ඇති ශක්තිය අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට එරෙහිව දැවැන්ත පෙරමුණක් ගොඩනැංවීම සඳහා යෙදවීමයි. එහි දී සිය පෞද්ගලික දේශපාලන පරමාර්ථ පසෙකලා පොදු එකඟතාවයක් යටතේ තමන් සමඟ පෙරමුණුගතව ඇති අනෙකුත් සංවිධාන සමඟ අතවැල් බැඳ තමන්ගේ ප්‍රධාන ඉල්ක්කය සඳහා සටන් වැදීම වැදගත් වේ. එහි දී අප ඉහතින් සඳහන් කළ නාසිස්ටික් ගුණය අත්හැර තමන් අනෙකුන්ට වඩා ප්‍රබල යැයි ඔලුව ඉඳිමවා ගත් මමංකාරය මඟ හැර පොදු එකඟතාවයක් යටතේ අරගල කළ යුතුව ඇත. අවිශිබම ට මෙන්ම ලංකාවේ සමස්ත ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය සඳහා ද මුදල් ගෙවා අධ්‍යාපනය ලබා ගත නොහැකි සියළුම පුරවැසියන්ට (සයිටම් සඳහා සහයෝගය දක්වන ඉහත කී ගම්මුන් ද ඇතුළුව) ද අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට එරෙහිවීමේ සටනේ ජයග්‍රහණය අතිශයින් වැදගත්ය. ඒ සඳහා අවශ්‍ය එම දේශපාලන නිරහංකාර බව නොමැත්තේ නම් සියල්ල අහෝසි වී යාමට නියමිතව ඇත.

GOMA, ඒකාබද්ධ විපක්ෂය, ජවිපෙ හා හෙළ උරුමය තුළ පමණක් නොව කාලෝ ෆොන්සේකා සහ අවිශිබමය මෙහෙයවන පෙරටුගාමීන් තුළ පවා මෙම අරගලය තුළින් ලඟා කර ගැනීමට මාන බලන වෙනත් අරමුණු තිබිය හැක. එහෙත් සයිටම් ද ඇතුළුව අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට විරුද්ධ වීමේ දී එම සටන සියළු විරෝධතා එක්තැන් කොට ජයග්‍රහණය කරා රැගෙන යාමට ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරය සමත් විය යුතුය.

වරක් නෝම් චොම්ස්කි පැවසූයේ කිසිවෙකු ගේ ප්‍රගතිශිලී ඉල්ලීමක් සඳහා තවත් කෙනෙකු අන්ත ප්‍රතිගාමීව වෙනත්ම අර්ථයකින් සහයෝගය දැක්විය හැකිය යන්නයි. එබැවින් ප්‍රගතිශිලීන් කළ යුත්තේ අනතුර වෙත දිගු කරණ ඇඟිල්ල සහ ඇඟිල්ලේ අරමුණ නොසළකා අනතුර ගැන අවබෝධයෙන් කටයුතු කිරීමයි. ඒ වෙනුවෙන් සටන් වැදීමයි.

(අපගේ පෞද්ගලික අදහසට අනුව සියළුම විරෝධතා හා සටන් උපාය මාර්ග සියළුම පාර්ශවයන්ගේ එකඟතාවයෙන් හා සහභාගීත්වයෙන් සිදු කළ යුතු ව ඇත. පහුගිය ම.රා ආණ්ඩුවේ අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය ක්‍රියාත්මක කළ ඒ වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ඒකාබද්ධ විපක්ෂය වැනි පැහැදිලි දේශපාලන අවශ්‍යතාවයන් වෙනුවෙන් පෙනී සිටින සංවිධාන අත්හැර දැමිය යුතුය. රජයේ වෛද්‍ය නිලධාරී සංගමය (GMOA)  වැනි ආයතන රෝහල් තුළ කෝකටත් සිදු කරණ තනි තනි වෛද්‍ය වර්ජන මුල් මෙහොතේ අත්හැර දැවැන්ත පෙරමුණක් සේ සමාජය දැනුවත් කිරීමෙන් පටන් ගෙන අරගලය පෝෂිත කළ යුතුය. එය “අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය නවතා දමණු!“ සහ “සයිටම් ඇතුළු සියළුම පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල රජයට පවරා ගනු!“  යන පැහැදිලි අරමුණ වෙනුවෙන් පමණක් මෙහෙයවිය යුතුය. එහෙත් අර්බුද හැරෙන්නට එවැන්නක් තියුණු අරගලයක ලක්ෂණ මේ මොහොතේ නම් පෙනෙන්නට නොමැත. සයිටම් සඳහා සහාය දක්වන ගම්මු/වම්මු අපයේ ඉන්ටවල් හිනාවෙන් දත් විළිසන්නේ එබැවිනි).


සයිටම් තර්ක 1

සයිටම් සඳහා සහයෝගය දක්වන බොහෝ දෙනෙකු තුළ ඇත්තේ සයිටම් කෙරෙහි විරෝධය දැක්විය යුත්තේ ඇයි ද යන්න සොයා බැලීමටත් පළමුව සයිටම් ආයතනයට විරෝධය දක්වන GMOA වෙත ඇති විරෝධයයි. GMOA වෙත කිසිවෙකුගේ විරෝධයක් ඇත්නම් එය ඉතාමත්ම සාධරණය. GOMA යනු ලංකාවේ ඇති වෘත්තිය අයිතීන් දිනාගැනීමට ඇති ආයතන වලින් අමාණුෂිකම සහ අසාධාරණ ම ආයතනයයි. සෞඛ්‍ය සේවය පෞද්ගලීකරණයේ වාසි ඉතාමත්ම කුරිරු අයුරින් යොදවාගෙන දුප්පත් රෝගීන් සතු අන්තිම සතයත් සූරා කන ලේ මාපිලුන් පෝෂණය කරන සංවිධානයයි (මේ සඳහා GOMA ට එරෙහිව  2016 අගෝස්තු මාසයේ ලක්බිම පුවත් පතට කුසල් පෙරේරා ලියා ඇති ලිපි කිහිපය කියවන්න. අපට පෙනෙන පරිදි කුසල් පෙරේරා තුළ පවා සයිටම් ට එරෙහි නොවීමට ඇති ප්‍රධානම හේතුව GMOA විරෝධයයි).

එමෙන්ම තවත් බොහෝ දෙනෙකු සයිටම් ආයතනයට සහයෝගය දක්වන්නේ, සයිටම් ආයතනයට විරෝධය දක්වන අවිශිබම සමඟ ඇති දේශපාලන කෝන්තර නිසාවෙනි. එසේත් නැත්නම් නවක වධයට අනුබල දීම, විශ්ව විද්‍යාල තුළට දේශපාලණය රැගෙන ඒම සහ අධ්‍යාපන ය කඩාකප්පල් කිරීමේ උත්සහ කිරීම වැනි සමාජගත සංකල්ප නිසාවෙන් අවිශිබම ය වෙත ඇති නරක කීර්තිනාමය නිසාවෙනි.

එසේත් නැත්නම් ජාතික හෙළ උරුමයේ (ඔවුන්ගේ මූලික දේශපාලණ ප්‍රතිපත්තිවලටත් එහායින් ඇති) සයිටම් විරෝධය ඔවුන්ට කැක්කුමකි.

එහි අළුත්ම දිගුව වී ඇත්තේ ඒකාබද්ධ විපක්ෂය සයිටම් ආයතනයට විරෝධය දැක්වීමයි. දැන් සයිටම් ආයතනයට සහයෝගය දක්වන “යහපාලන“ බුද්ධිමතුන්ගේ හිසකෙස් අගින් රැස් විහිදෙන්නට පවා පටන් ගෙන ඇත.

මොවුහු සිදු කරන්නේ සයිටම් හෝ අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට එරෙහිවි ය යුත්තේ ඇයිදැයි යන කාරණා බුද්ධිමත්ව සොයා බලනු වෙනුවට මෙකී සයිටම් ආයතනයට එරෙහිව දිගු කරණ ඇඟිලි දෙස බලා සයිටම් සඳහා සහයෝගය දැක්වීම සඳහා වූ ලාබ තර්ක ගොඩ නැංවීමය. අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය කිරීමේ අනතුර - GOMA හෝ අවිශිබම හෝ ඒකාබද්ධ විපක්ෂයට හෝ හෙළ උරුමයට හෝ පහර දීම සඳහා එන්ජෝයි කිරීමය. අනතුරෙහි බරපතළ කම අනුව ඉදිරියේදී තමන්ගේම පරම්පරාවෙහි හෝ ඉදිරි පරාම්පරාවක තමන්ගේම දරුවන්ට උසස් අධ්‍යාපනය සඳහා තමන්ට දැරිය නොහැකි ප්‍රමාණයේ මුදල් කුට්ටියක් සොයාගත යුතු වීම යන සරල කාරණාව -නොමිලේ ලබා දුන් රාජ්‍ය අධ්‍යාපනයේ වරප්‍රසාද ලබා දැනට කොළඹ ආසන්නව කේන්ද්‍රගතව සිට සයිටම් ආයතනයට සහයෝගය දක්වන මේ හිටපු ගම්මු තේරුම් නොගනිති. මෙලෙස බෙරිහන් දෙන මොවුන් බොහෝ දෙනෙකුට ණය නොවී හෝ අසාධාරන ලෙසින් මුදල් ඉපයීමකින් තොරව මාසයකට රුපියල් ලක්ෂ දෙකක් (වර්තමාන සයිටම් බරපැන යැයි සළකණ) තමන්ගේ දරුවෙකු ගේ උසස් අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් ලබා දිය හැකි මට්ටමක මේ මොහොතේ නම් නොමැත. මේ සල්ලි නැති+අලුත් කොළඹ+පරණ ගම්මුන්ට සල්ලි දී ඉගෙන ගන්න හදන එකාට විරුද්ධවීම කුහක කමක් සේ දැනේ. අධ්‍යාපනය නොමිලේ ලබා ගැනීම අයිතියක් සේ දැකීම අවමානයකි.

සයිටම් තර්ක 2

ලකුණකින් දෙකකින් රජයේ විශ්වවිද්‍යාලයට ඇතුළුවීමට බැරිවුණු ශිෂ්‍ය‍යෙකුට මුදල් දී හෝ උසස් අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීමට අයිතිය තිබිය යුතුයි යන  - බැලූ බැල්මට සාධාරන යැයි පෙනෙන තවත් තර්කයක් සමහරු ඉදිරිපත් කරති. එහෙත් එය දියුණු/සාධාරණ සමාජයක ප්‍රධානතම ලක්ෂණයක් වූ ලිංගික/ජාතික/ආගමික/ආර්ථික යන සමාජ අසමානතාවයන් සැළකිල්ලට ගතහොත් එය අවම වශයෙන් මිනිසා සතු එම මූලික අයිතීන් සඳහා එරෙහි වීමක් යනුවෙන් වත් ඔවුහු නොදකිති.

ධනේශ්වරයේ අතකොලුවක් වූ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය කෙරෙහි අපගේ දැක්ම කවරෙක් වුවත් 1948 එක්සත් ජාතීන්ගේ මානව අයිතීන් සඳහා වූ විශ්ව ප්‍රකාශනය යටතේ ද අධ්‍යාපන අයිතීන් සඳහා ඉන් පසුව ගෙන ආ එකතු කිරීම් වලින් ද සහතික කර ඇත්තේ ලිංගික/ජාතික/ආගමකි/ආර්ථික හෝ වෙනත් සමාජ අසමානතාවයකින් තොරව නොමිලේ අධ්‍යාපනය ලබා ගැනීම සදහා වූ අයිතියයි. එම අධ්‍යාපනය මුදල් ඉපයීමේ පරමාර්ථයෙන් තොරව මානව වර්ධනය උදෙසා යොදාගැනීමේ අයිතියි. පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල ගැන ඉඩක් එහි සඳහන් වුවද එය පවා එහි මතු කර ඇත්තේ එම පෞද්ගලික අධ්‍යාපනය සිදු කළ යුත්තේ ලිංගික/ජාතික/ආගමකි/ආර්ථික අසමාන බවකින් තොරව එය ලබා ගැනීමට හැකියාව තිබිය යුතු බව සහතික කිරීමෙන් හා එය අධ්‍යාපනය ලබා දීමේ මූලික පරමාර්ථ වලට යටත් ව සිදු විය යුතු බවකි (උදා: මුදල් ඉපයීමේ අරමුණින් තොරව). ඒ අනුව පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවන්නේ නම් ඒවා සඳහා ඇතුල් වීමට ඕනෑම තරාතිරමක කෙනෙකුට හැකිවිය යුතුය. ඒ සඳහා බටහිර රටවල්වල ක්‍රියාත්මක ව ඇත්තේ රජය මඟින් අවශ්‍ය සියළුම ප්‍රතිපාදන අවම පොලියක් සහිතව ණය මුදලක් සේ මූල්‍ය පහසුකම් රහිත ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්ට ලබා දීමයි. අධ්‍යාපන ප්‍රමිතිය රඳවා ගැනීම සඳහා මුදල් ඉපයීමේ පරමාර්ථයෙන් පරිබාහිරව එම ආයතන අධ්‍යක්ෂක මණ්ඩලයක් යටතේ හසුරුවණු ලබයි.

සයිටම් හෝ ලංකාවේ අනෙකුත් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල සඳහා එවැනි ප්‍රමිතියක් හෝ මුදල් නොමැති ශිෂ්‍ය ශිෂ්‍යාවන්  සඳහා මුදල් ලබා ගැනීමේ පූර්ණ ශිෂ්‍යාධාර හෝ අවම පොළී ණය ක්‍රමයක් හෝ නොමැත. එහෙත් එය අතිරේක කාරණාවකි. ප්‍රධාණ කාරණාව වන්නේ ලිංගික/ජාතික/ආගමකි/ආර්ථික අසමාන බවකින් තොරව සියල්ලටම රජය විසින් අධ්‍යාපනය නොමිලේ ලබා දීමේ වගකීමයි. ඒ සඳහා රටේ පුරවැසියන් සඳහා වූ අයිතිය යි.

සයිටම් තර්ක 3

තව කොච්චරක් නම් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල තිබෙනවද? ඒවාට කෑ නොගහ ඉඳල ඇයි සයිටම් වලට විතරක් මේ විරුද්ධ. ඒ තවත් තර්කයකි. අපට කියන්න ඇත්තේ, මොනයම් හේතුවකට හෝ ඒවාට විරුද්ධ වීමට නොහැකි වුණා නම්, පිං සිද්දවෙයි සයිටම් විරෝධී අරගලයෙන් දැං වත් පටන් ගන්න යන්නය.

සමන් රත්නප්‍රිය අසන්නේ, ඇයි කොතලාවල පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලට කෑ ගැහුව්වෙ නැත්තේ බයටද? අපිට කියන්න ඇත්තේ ඔව් බයට තමයි. ඒ කාලයේ ගෝඨාභයගේ සුදු වෑන් එතැයි (සමන් රත්නප්‍රිය හිටියා වගේම) කිසිවෙක් බිය නොවී සිටියේ නම් පුදුමය. 

රාජ්‍ය ආයතන පෞද්ගලිකරණය කිරීමේ හෝ රාජ්‍ය සේවය තුළ වෙළඳ පරමාර්ථයෙන් පෞද්ගලික සේවා සඳහා ඉඩ දීමෙන් හෝ සිදු වී ඇති අවාසනාවන්ත තත්වය හඳුනා ගැනීමට ලංකාවේ චැනල් වෛද්‍ය සේවාව, පෞද්ගලික වෛද්‍ය පරික්ෂණ ආයතන, පෞද්ගලික බස් සේවා සහ ටියුෂන් කර්මාන්තය සම්බන්ධව ඇති අත්දැකීම් ප්‍රමාණය හොඳටම ප්‍රමාණවත්ය. මෙතෙක් පිහිටුවා ඇති පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල කෙරෙහි නොව ඉහත සඳහන් පෞද්ගලික සේවා නිසා ඇති පදමට සියලුම රටවැසියෝ අඬු කැඩෙන කම් පීඩා විඳින මුත් කිසිවෙක් මෙතෙක් සංවිධානාත්මක විරෝධයක් දක්වා නෙමැත. දේශපාලන හෝ මොනයම් හෝ හේතුවකට පෙර පිහිටුවූ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල සඳහා විරෝධය නොපෑ නිසාවෙන් අධ්‍යාපනය තවදුරටත් පෞද්ගලීකරණය කිරීම සාධරන යැයි තර්ක කළ හැක්කේ මේ දූපතේ අයට පමණය. කළ යුත්තේ සයිටම් විරෝධයෙන් පටන් ගෙන අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණය කිරීම නවතා රාජ්‍ය අධ්‍යාපනය නොමිලේ ලබා දීමේ අයිතිය වෙනුවෙන් සටන් වැදීමයි. සිදු වූ අත් වැරැද්ද හදා ගැනීමය. 

සයිටම් තර්ක 4

දැනට පවතින රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වල ප්‍රමිතිය ඉතා  පහල බව, එහි අධ්‍යාපනයේ නිදහස් බව නොමැති බව, එම ආයතන වලින් උපාධිය ලබා පිටවන්නන් ගේ ගුණාත්මක බව ඇත්තේ සැළකිය යුතු මට්ටමක පහල බව යන කරුණු තුළ ඇත්තේ නොසලකා සිටිය නොහැකි තරමේ තිත්ත ඇත්තකි. නූතන ලෝකයේ තාක්ෂණය ඉතා සීඝ්‍ර‍යෙන් දියුණු වෙද්දී ලංකාවේ විශ්ව විද්‍යාල වල අධ්‍යාපනය නවීකරණය වී ඇත්තේ ඉතා අඩුවෙනි. එහි පාඨමාලා තවමත් ඇත්තේ දෙවන ලෝක යුද්ධ අතීතය ට ගැලපෙන පරිදිය. උගන්වන ආචාර්‍ය මහාචාර්‍ය වරු පවා බොහෝවිට නූතන තත්වයන් හා සංකලනය වී නොමැත. එහෙත් එකී ප්‍රමිතීන් වල අගතීන් පෙන්වා ඒ වෙනුවට පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල බිහිකිරීමට උඩගෙඩි දීම තරම් අඥානකමක් තවත් නොමැත. විශේෂයෙන්ම අදාල ප්‍රමිතීන්ගේ අහලකටවත් නැති සයිටම් වැනි උපාධිධාරීන් බිහිකරණ වෙළඳ ව්‍යාපාර (අධ්‍යාපන ආයතන නොවේ) තුළින් බලාපොරොත්තු විය හැක්කක් නොමැත. මේ කියන සයිටම්-බර උගතුන් සිදුකළ යුත්තේ රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වල ප්‍රමිතීන් ඉහළ නැවීම සඳහා කටයුතු සැලැස්වීමට මුදල් බරපැන යෙදවීමට රජයට බලකීරීමයි.

උසස් අධ්‍යාපන ආයතනයක් වශයෙන් සයිටම් තුළ ඇති දුර්වලතා අවබෝධකරගත් කිහිප දෙනෙක් කුහක ආරක්ෂාකාරී පියවරක් අනුගමනය කරමින් සයිටම් සඳහා කොන්දේසික සහායක් දක්වති. ඒ සයිටම් තුළ ප්‍රමිතිය රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල මට්ටමට ඉහළ දමා ඒ සඳහා ක්‍රියාත්මක වීමට ඉඩ දිය යුතු බවයි. එහෙත් මොවුන් වෙළඳ ව්‍යාපාරයක් වශයෙන් පිහිටුවා ඇති එවැනි ආයතන වල ඇති ප්‍රමිතිය වැඩි දියුණු කළ යුත්තේ කෙසේද යන්න පැහැදිලි කරන්නේ හෝ ඒ සඳහා අරගල කරන්නේ නැත. කොන්දේසිය ඇඟ බේරා ගැනීමට පමණි. එහෙත් පෞද්ගලික  විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවීමට සහයෝග දැක්වීමට නිදි ඇඳුම් පිටින් කඩිමුඩියේ ඉදිරිපත් වෙති. රාජ්‍ය පාලනය දූෂීත වූ සහ රාජ්‍ය ආයතන දේශපාලනීකරණය වූ ලංකාව වැනි රටක එවැනි ප්‍රමිතීන් ඉල්ලීම විහිළුවක් බව ඔවුහු හොඳාකාරව දනිති. 

වෙළඳ ව්‍යාපාරයක් ලෙස අධ්‍යාපන ආයතනයක් ස්ථාපිත කිරීමෙන් සිදුවීමට නියමිත අනර්ථයන් හා ලෝකයේ අනෙකුත් පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල පිහිටුවා ඇති පදනම් ගැන ජාතික හෙළ උරුමයෙහි මාධ්‍ය ප්‍රකාශක අනුරුද්ධ ප්‍රදීප් දීර්ඝ විස්තර සහිතව පෙන්වා දී ඇති බැවින් ඒ පිළිබඳ ව දීර්ඝව විස්තර කළ යුතු නැත. එහෙත් එවැනි ආයතන තුළ පවා වියදම් අවම කර ගැනීමේ පරමාර්ථයෙන් සිදුකෙරෙන සමහර කප්පාදූන් නිසා ඉහත ප්‍රමිතීන් සහිත පරිපූර්ණ අධ්‍යාපන ක්‍රමයක් සතු ගුණාංග ගිලහෙන අයුරු වර්තමානයේ පැහැදිලි වෙමින් පවතී. ප්‍රායෝගික පරීක්ෂණ වෙනුවට සජීවී හෝ පටිගත කරණ ලද වීඩියෝ මගින් පරීක්ෂණ නරඹා අත්දැකීම් ලබා ගැනීම සහ සීමිත ඉඩකඩ සඳහා පිළියමක් වශයෙන් තෝරාගත් විෂයයන් ඔන්ලයින් උගන්වා සහතික පත් ලබා දීම එවැනි උදාහරණයන්ය.

රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාල වල අනවශ්‍ය වියදම් ඇති බව සැබෑවකි. එහෙත් මෑතක දී නිකුත් වූ දත්තයන් අනුව අප අසල්වැසි රට වූ ඉන්දියාවේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාලයක එක් සිසුවෙක් වෙනුවෙන් වසරකට වෙන්කර ඇති මුදල ඉන්දියාවේ රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයක එවැනිම පාඨමාලවකට වෙන්කර ඇති මුදලට වඩා 80% කට වඩා අඩුය. එවැනි අඩු මුදලකින් පාඨමාලාව ක්‍රියාත්මක කිරීමට නම් කොහෙන් හෝ එම මුදල් කප්පාදුව සිදු කළ යුතුය.

සයිටම් තර්ක 5 සහ තවත් සයිටම් තර්ක

ආර්ථිකය වානිජකරණය වී ඇති අවස්ථාවක අධ්‍යාපනය ද වානිජකරණය කළ යුතුයැයි තවෙකෙක් අන්ත ප්‍රතිගාමී තර්කයක් ඉදිරිපත් කරයි. සමහරුන්ට එය යතාර්ථයක් ලු. අවාසනාවන්ත කමක මහත! ලැජ්ජාවක් නොමැතිව මොවුන් කියනනේ සයිටම් සදහා විරෝධය පෑම “ප්‍රතිගාමී“ කමක් ලෙසිනි. සෞඛ්‍ය/අධ්‍යාපනය/ප්‍රවාහනය වැනි සේවා සමාජ අසාධාරණයකින් තොරව ලබාදීම අයිතියක් සේ සළකා ධනේශ්වර ක්‍රමය තීව්‍රව පවතින රටවල් වල පවා ප්‍රගතිශීලීහු දීර්ඝ කාලයක් තිස්සේ ඒ සඳහා සටන් වදිති. ඒ ධනේශ්වර වානිජකරණයෙන් කුණුව විනාශ වී යන මානව අයිතීන් ලබා ගැනීම වෙනුවෙනි. එහෙත් සමාජයක දියුණු බව සළකන එවැනි ලක්ෂණ දූපත්වාසී ලියන්නෝ ළිං මැඬියන් සේ නොදියුණු කම් සේ දකින විට අපි වෙනත් කවරෙක් නම් එම සමාජයෙන් බලාපොරොත්තු විය හැකිද?

මොවුන්ගේ මනස් කෙතරම් කුරුවල් වී ඇත්දැයි පෙනේනනේ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට විරුද්ධ වීම පසුගාමී අදහසක් සේ පැවසීමෙනි. තවෙකෙක් පවසා තිබුණේ සමලිංගික විවාහ සහ පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල සඳහා සහාය දැක්වීමට තරම් ලංකාව නොදියුණු බවකි. මොවුන් නොදන්නේ වෙ‍නත් රටවල නම් සමලිංගික අයිතීන් සඳහා සටන් වදින්නේ අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයට විරුද්ධව සටන් වදින්නන් බවය.

තවෙකෙක් අසන්නේ සයිටම් වලට (හෝ පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාල) වලට පමණක් විරුද්ධ වෙන්නෙ වෛද්‍ය වෘත්තිය ට ඇති මහානුභාවක් නිසාවෙන් ද යන්නය. අනෙකුත් වෘත්තීන් වෛද්‍ය වෘත්තිය ට වඩා පහත් ද යන්නය. GOMA ත් එවැනිම අදහසක පිහිටීමෙන් ප්‍රකාශ නිකුත් කරණ බැවින් සයිටම් සඳහා සහයෝග දක්වන්නන් එය ද වෘත්තීය කුහක කම්ක් ලෙසින් අර්ථ දක්වා තමන්ගේ වාසියට යොදා ගනිති. ඒක් වෘත්තියකට වඩා තවත් වෘත්තියක් උසස් හෝ පහල වන්නේ නැත. එක් එක් වෘත්තීන්ට එයටම ආවේනික වූ ලක්ෂණ පවතී. එක් වෘත්තියක හෝ ක්‍රියාකාරීත්වය නොසලකා හැරීමෙන් සමාජ සංතුලනයට සිදුවන බාධාව කොළඹ මහ නගර සභාවේ කුණු එකතු කරන්නගේ එක් දිනක වැඩ වැරුමකින් උගත හැකිය. එහෙත් සයිටම් යනු මේ මොහොතේ අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයේ මතුපිට ට පැමිණ ඇති අර්බුදයයි. සයිටම් සඳහා විරෝධය දැක්විය යුත්තේ අධ්‍යාපනය පෞද්ගලීකරණයේ සමස්ත ක්‍රියාවලියටම විරුද්ධවයි.

පසුගිය ජනවාරි 31 දා සයිටම් පෞද්ගලික වෛද්‍ය විද්‍යාලයෙන් පිටවන වෛද්‍ය උපාධිධාරීන්ට ශ්‍රීලංකා වෛද්‍ය සභාවේ ලියාපදිංචි විය හැකි බවට අභියාචනාධිකරණය ලබාදුන් තීන්දුව නිසා සයිටම් ආයතනය පිහිටුවීම පිළබඳව තවදුරටත් විරුද්ධ වීම සාධාරණ නොවන බවක් සහ  දැං ඉතිං උසාවි තීන්දුවට ගරුකළයුතු බවක් ඇතැමෙක් තර්ක කරති. ලංකාවේ නීති පද්ධතියේ දූෂිත බව ගැන අමුතුවෙන් කතා කළ යුත්තක් නොවේ. විශේෂයෙන්ම තීන්දුව ලබා දුන් විජිත් මළල්ගොඩ සහ එස්.තුරෙයිරාජා විනිසුරුවන් ගැන බොහො දෑ අන්තර්ජාලයේ පළ වී තිබුණි. ඇසින් දුටු සාක්ෂි තිබියදී පා.ම. රවිරාජ් ඝාතකයින් නිදොස් කොට නිදහස් කෙරුවේ බොහෝ මෑතකදීය. එහෙවු ලංකාවේ එම අධිකරණය උසාවියට ඉදිරිපත් නොවී මඟහැර සිටියවුන් පවා නිදොස් කොට නිදහස් කර තිබුණි.

සෙනෙවි සහෝදරයා



කිසිවෙකුගෙන් සද්දයක් නැත.

සෙනෙවි සහෝදරයා (කමල් දේශප්‍රිය) මිය ගොසිනි.

කවුද ඒ? කිසිවෙකු විමසනු ඇත.

සෙනෙවි සහෝදරයා යනු 1988/1989 යුගයේ පේරාදෙනියේ වෛද්‍ය පීඨ ශිෂ්‍යෙයකුව සිටිය අවදියේ අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරී කමිටුවෙහි සාමාජිකයෙකු ව සිට කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ වෙනුර, කොල්ලුරේ, ත්‍රීමා ලා ආණ්ඩුවේ හමුදා විසින් ඝාතනය කරද්දී පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ ගාමිනී සිසිර කුමාරලා ආණ්ඩුවේ හමුදා විසින් ඝාතනය කරද්දී අනූනවයෙන් පණ බේරා ගත්තෙකි. ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයෙකු වශයෙන් දැවැන්ත වැඩ කොටසක් ඉටු කළ ඔහු එවකට ජවිපෙ විප්ලවීය දේශපාලනය සඳහා දැඩි කැපකීරීමක් සිදු කළ දක්ෂ සංවිධායකයෙකි. පසු කලෙක වෛද්‍ය පීඨයෙන් ඉවත්ව ඔහු ජවිපෙ දේශපාලනය සඳහා පූර්ණ කාලීනව කැප වූයේය.

සෙනෙවි සහෝදරයා 88/89 යුගයෙන් පසුව නැවතත් ඉස්මතු වූයේ තැන තැන විසිරී කැබලි වී තිබුණු ජවිපෙ අනූවේ දශකයේ මුල් භාගයේ දී නැවත් වතාවක් එක් මිටකට ගැනීමෙනි. එකි නෙකා විශ්වාස කිරීමට නොහැකී වීම නිසාවෙන් කිසිවෙකුටත් එකමුතු කීරිමට නොහැකි ලෙස තැන් තැන්ව එකතු වී තිබුණු කුඩා කණ්ඩායම් එකතු කර හේන් වල මූකලාන් වල සැඟව දිවි ගෙවූ  පක්ෂ කේඩරයන් එළියට රැගෙන අවුත් නැවත වතාවත් රහසිගතව පක්ෂ ගොඩනැඟීමේ ශක්තිය ඔවු වෙත තිබුණි. එවකට පක්ෂයේ නිල නොවන නායකයා සිටි සෙනෙවි සහෝදරයා ට කුමක් හෝ හේතුවකට සිය දේශපාලන දිවියේ වරද්දා ගත් තැන් කිහිපයක් ම තිබුණු අතර ඉන් එක් ප්‍රධානම වැරැද්දක් වූයේ ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභාවෙන් දිවි ගලවා ගෙන එවකට ප්‍රංශයේ සිටි සිරි අයියා (සෝමවංශ අමරසිංහ) හා සම්බන්ධතා පවත්වා ඔහු වෙත තමන් වෙහෙසව ගොඩ නැංවූ පක්ෂය මල් වට්ටියක තබා පූජා කිරීමයි. සෙනෙවි සහෝදරයාගෙන් ඇති අභියෝගය වටහා ගත් සිරි අයියා මෙන්ම ඔහු වටේ සිටි ගුණ්ඩා (කුමාර් ගුණරත්නම්) වැන්නවුන් පක්ෂයේ ප්‍රධාන නිලතල සඳහා තමන්ගේ හිතවතුන් පත් කර සෙනෙවි සහෝදරයා සතු බලතල උවමනාවෙන්ම කප්පාදු කළ අතර අවසානයේ තවදුරටත් ජවිපෙ රැඳීමෙන් පලක් නොවන බව වටහා ගත් ඔහු සහ ඔහු වටා සිටි කණ්ඩායම මාධ්‍ය සාකච්චාවක් පවත්වා ජවිපෙන් ඉවත් වූ බව ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඔවුන් සමඟ ඉවත් වීමට සිටි විමල් ජුදාස් වීරවංශ අන්තිම මොහොතේ පාවා දී සෝමවංශ සමඟම නතර වූ අතර සෙනෙවි සහෝදරයා ඇතුළු පිරිස දේශපාලන වශයෙන් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අක්‍රීය විය. ඒ වකවානුවේ සොමවංශගේ මැර  කණ්ඩායමෙන් සෙනෙවි සහෝදරයාගේ මවගේ නිවසට ඇතුළු වී ඔහු සතුව තිබූ රහස් දේශපාලන ලියකියවිලි විශාල තොගයක් ද මහා දවාලේ කොල්ලකන ලදි.

සෙනෙවි සහෝදරයා නැවතත් කරළියට මතුවන්නේ විමල් වීරවංශගේ ජාතික නිදහස් පෙරමුණ ගොඩ නැඟිම සඳහා දායකත්වය සැපයීමෙනි. කිසිවෙකුටත් තේරුම් ගත නොහැකි වූ සෙනෙවි සහෝදරයාට වූ දෙවැනි වැරදීම එයයි. එහෙත් ටික කලෙකින්ම එයින් ඉවත් වී නැවත වතාවත් සිය බිරිඳ විසින් පවත්වාගෙන ගිය මොන්ටිසොරිය සඳහා සුපුරුදු උදව් සපයමින් කාලය කා දමන්නට විය. ඉහතින් සඳහන් කළ වැරදීම් දෙකම සඳහා පසුකාලීනව සිත් තැවුලෙන් සිටින බැව් ඔහු විසින් ප්‍රකාශ කර තිබුණි. මීට වසර කීපයකට පෙර අවාසනාවන්ත ලෙස පිළීකාවට ගොදුරු වූයේ ඒ අතරතුරේදීය.

ඉහතින් සඳහන් කළ ලෙසම සෙනෙවි සහෝදරයා ඉතා දක්ෂ සංවිධායකයෙකි. රැඩිකල් ව්‍යාපාරයක නායකත්වය සතු ගුණාංග විශාල සංඛ්‍යාවක් ඔහු සතු විය. ඉතා ප්‍රසන්න පුද්ගලයෙකු වූ ඔහු ඉක්මනින්ම අනෙකාගේ ආකර්ෂණයට ලක් වන්නේය. එබැවන්ම ඔහු කොකු ගැසීමේ ජගතෙකි. අනුගේ දුක දැනෙන ඒ දුකට පිහිට වෙන පීඩිත පංතිය වෙත හැමදාමත් ආදරය කරමින් සිය අධයාපනය මෙන්ම යෞවන කාලය ද ජවිපෙ ‘විප්ලවීය‘ දේශපාලනය වෙනුවෙන් කැප කළ ඔහු අප මෙන්ම තවත් බොහේ අය අකුරු කළ ජවිපෙ දේශපාලනයේ එක් යුගයකි. අමතක කළ නොහැකි එක් පුරුකකි. එහෙත් අවාසනාවකට ඔහුගේ දේශපාලන පරිනත භාවයට ජවිපෙ පටු දේශපාලනයෙන් ඔබ්බට යන්නට ඉවිපෙන් ඉවත් වූ පසුවත් නොහැකි විය. විශේෂයෙන්ම දෙමළ ජාතික අරගලය සමිබන්ධව තිබුණු ඔහුගේ මතය රෝහණ විජේවීරගේ ‘ජාතික ගැටළුව‘ කටු පොතින් එහාට ගෙන යන්නට අසමත් විය. අප දේශපාලනමය වශයෙන් මතවාදීව වර්ධනය වෙද්දී ඔහු ජවිපෙට කවදාවත්ම ගොඩ එන්නට නොහැකි ලෙසින් සිර වී සිටින පටු ජාතිවාදී සිංහල ජාතිකවාදී අවබෝධයේම සිර වී සිටි අතර ඉන් ගැලවෙන්නට මැලි විය.

පිළිකාවට ගොදුරු වී වසර කීපයක් ගතවුවත් සහජව ඔහු කෙරෙහි වූ ජීවිතය දෙස සුබවාදීව බැලීමේ හැකියාවම ඔහු ව වැඩි පුර කාලයක් ජීවත් කරවීමට උපකාරී වන්නට ඇත. වෛද්‍ය ශිෂ්‍යෙයක්ව සිටීම නිසාවෙන්ම තමන් ගොදුරු වී ඇති පිළිකාවේ සියළුම අහු මුළු ප්‍රතිකර්ම මෙන්ම ප්‍රතිළුල ද ඔහු මැනවින් දැන සිටියේය. මැනවින් ඔහුව මුණගැසීමට එන අයට තේරුම් කර දුන්නේය. එහෙත් කිසි විටෙකත් ජීවිතයෙන් පරාජය වූ බවක් ඔහුගෙන් දිස් නොවුණි.  එහෙත් අවසානයේ ඔහුටත් නොදන්වා මරණය ඔහු වෙත ඊයේ උදෑසන පැමිණ තිබුණේය. 

අප අතර දේශපාලන වෙනස් කම් බොහෝ ඇතත් ඔහුගේ මරණයේ දී මේ සටහන තබන්නට සිත් වූයේ ජවිපෙ දේශපාලන ඉතිහාසයෙන් ඔහුව ගලවා ඉවත් කිරීමට නොහැකි බැවිණි. එහෙත් සෙනෙවි සහෝදරයා ගැන හොඳින්ම දන්නා ජවිපෙ ඉහළ පෙළ ද කුමාර් ලාගේ පෙරටුගාමීන්ද ඔවුන්ගේ අන්තරේ කෑල්ල ද විමල් වීරවංශලාගේ ජනිපෙද තනි සෝමවංශ ද නගරාධිපති නන්දන ද  මේ වෙලාවේ සිටින්නේ ඔවුන් කිසිදා සෙනෙවි සහෝදරා ගැන අසාවත් නැති පරිද්දෙනි (ඉහතින් නම් සදහන් කළ සියල්ලම පාහේ දැන් ජවිපෙ නැත). අන්තර්ජාලය පුරා ඕනැම වර්ගයේ මළගෙයක් වාර්තා කරන ඔවුන්ගෙ වෙබ් සයිට් කිසිවක් ඔහුගේ මරණය ගැන සටහනක් තබා නැත. ජවිපටෙ මෙන්ම ජවිපෙන් කැඩී වෙන්ව ජනප්‍රිය දේශපාලනය කරන සියළුම දේශපාලන කැරලිකරුවන් ට උරුම පොදු කුහකමේ ලක්ෂන ය එයයි.

රතු ජවිපෙ සිටි නිසා සෙනවි සහෝදරයාට විප්ලවීය ආචාරය යැයි කියන්න ද බොදු-සිංහල ජානිපෙට එක් වුණු නිසා උපතින් බොදුනුවෙකු වූ ඔහුට නිවන් සුව අත් වේවා යැයි කියන්නදැයි අප නොදනිමු. එහෙත් දේශපාලන මතවාද පසෙක තැබූ විට අප වෙතින් නික්ම යන “ඔබට සුබ ගමන්“ යැයි කියන්නට තරම් ඔහු හිත හොඳ මිනිසෙකි. හොඳ මිත්‍ර යෙකි.

ඔබට සුබ ගමන්!

සිංහලයාට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා




මහින්ද රාජපක්ෂව එළවා දැමීමට සිංහලයාට තිබූ අවශ්‍යතාවය උතුරේ හෝ නැගෙනහිරේ දෙමළ ජනතාවට තිබුණු අවශ්‍යතාවයට වඩා සහමුලින් ම වෙනස්ය. දකුණේ සිංහලයා යනු මාධ්‍ය මර්ධනය, මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය හෝ රාජ්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගැනීම වැනි කාරණා විශාල ලෙස දැනෙන කොටසක් නොවේ. එය එසේ නම් පසුගිය කාලයේ ඔවුන් සිටිය යුත්තේ කොටුවේ දුම්රිය පොළ ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණය කරමින්ය. ඔවුන්ට වැඩියෙන් ම දැනුණේ අධික ජීවන වියදම හා රාජපක්ෂ පවුල් ගසෙහි අසීමිත ගසා කෑම් කෙලවර ඔවුන්ගේ අසීමිත සුඛිත මුදිත භාවයයි. නැවත බලයට පැමිනියහොත් මුන්ව කවදා එලවගන්න පුළුවන් වේවිදැයි යන බය බිරාන්තකම ම රාජපක්ෂව එලවා දැමීම සඳහා සිංහලයා උසි ගැන්වීමට ප්‍රමාණවත් විය. 

දකුණ ඒ සඳහා සුදානම් වෙද්දී රනිල්-මෛත්‍රී-චම්පික හවුල දෙමළ ජනතාවට කිසිම පොරොන්දුවක් නොදුන්නා පමණක් නොව මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයේ දෙමළාට ඇති සැලකිල්ලේ කිසිම වෙනසක් නොකරනවා යැයි පැවසූව ද මහින්ද රාජපක්ෂව එලවා දැමීමට කිසිදා නොවූ විරූ උනන්දුවකින් කතිරය ගසා පලවා හැර දැමුවේය. ඒ සිංහල මහ ජාතිය විසින් දශක ගණනාවක් පුරා පීඩාවට පත්වී එහි උපරිමය ලෙස 2009 දී 140,000 මරා දමා කෘර වධ දී, ස්ත්‍රීන් දූෂණය කර, සාගින්නෙක් පෙළවා  තමන්ගේ ජන ජීවිතය කුඩුපට්ටම් කරද්දී රූපවාහිනි ඉදිරිපිට ජය ඝෝෂා නැඟූ මැයි දහ අටේ විජයග්‍රහණය සමරා පාරවල් වල කිරිබත් උයාගෙන කෑ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හා සමපාතව කොන්දේසි විරහිතව මහින්ද රාජපක්ෂව එළවීමට එකතු වෙමිනි. එහි දී ඒ දෙමළ මිනිසුන් වෙත තිබුණේ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හෝ තමන්ට නො වැටහෙන භූ දේශපාලන තත්වයන් නොව තමන්ගේ විනාශයට දායක වූ ළඟම හතුරාව එලවා දැමීමේ කේන්තියයි. මේ පිලිබඳ අපූරු ලිපියක් ජේඩීඑස් වෙබ් අඩවියේ පසුගියදා පලවී තිබුණි.

කවුරු කෙසේ කීව ද මොන ගණිත හරඹ කළ ද මහින්ද රාජපක්ෂ ව  එළවා දැමූවේ මෙරට සුළු ජාතික ඡන්ද විසින් යන්න යථාර්තයයි. උතුරු නැගෙනහිරින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට ලැබුණු ඡන්ද 978,111 න් සහ මහින්ද රාජපක්ෂට ලැබුණු ඡන්ද 323,600 න් මුස්ලිම් ඡන්ද ඉවත්කර ඉතිරිවන සියළුම දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය කරන්නේ යැයි සිතුව හොත් දෙදෙනාටම ලැබෙන්නේ ආසන්නව සමානව 49.5% කිට්ටු අගයකි (මෙහි දී වර්ජනය නොකෙරේ යැයි සැළකිය හැකි වතුකරයේ දෙමළ ඡන්ද නොසළකා ඇත). එහෙත් යථාර්තය නම් ඡන්ද වර්ජනය සඳහා ඇති වූයේ ස්වයං පෙළඹුමක් පමණක් නම් මහින්ද රාජපක්ෂට දෙනු ලැබූ දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය විය හැකි ඉඩකඩක් නොමැති වීමයි. එසේ වුවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂ එම දෙමළ ඡන්ද සංඛ්‍යාව නිසාවෙන් 50% අධික ප්‍රතිශතයක් ලබන්නේය.  

මෙහිදී මහින්ද ඡන්ද ලබාගත් ආකාරය අමතක කර දැමූයේ සමස්ත ඡන්ද ප්‍රතිළුලයට ඡන්ද ලබාගත් ආකාරයේ වැදගත්කමක් නොමැති බැවිනි. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ හිටපු ඇමත්වරයෙක් වූ චම්පික රණවක පැවසූ පරිදි මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිවරණය සදහා වියදම් කළ මුදල රුපියල් බිලියන 250කි. පත්තර පුරා මෙන්ම රූපවාහිනියේ නොනවත්වාම පළවූ ඡන්ද ප්‍රචාරක දැන්වීම් ද ලබා දුන් රැකියාවන් ද මුදල් මෙන්ම සිල් රෙද්දේ සිට යාන වාහන දක්වා බෙදා දුන් හැම සන්තෝසමක් ම සළකා බැලූවිට මෙම රුපියල් බිලියන 250 ක සංඛ්‍යාව ඇත්තක් නොවිය හැක්කක්ද නොවේ. එසේ වුවහොත් ඡන්දය ලබාදුන් 12,264,377 ක් වූ ඡන්ද දායකයින් සළකා බැලූවිට එක් ඡන්දදායකයෙක් වෙනුවෙන් රුපියල් 20,384 ක් වියදම් කර ඇත. මහින්දට ලැබූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව වූ 5,768,090 ගත් කළ ඔහුගේ එක් ඡන්දයක් වටිනාකම රුපියල් 43,342 කි. ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ සිංහල ජනතාවගේ ජනාධිපති යැයි කියන එසේ නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජයට පත්වූයේ උතුරු නැගෙනහිර හා වතුකරයෙන් යැයි පැවසෙන බහුබූත වලංගු නොවන්නේ එබැවිනි.

එහෙත් ඉහත සඳහන් කළ පරිදි ලබාදුන් සමස්ථ ප්‍රතිඵලය සළකා බැලීමේදී  මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ජයග්‍රහණය සඳහා සෘජු දායකත්වයක් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ඡන්ද වලින් තිබූ බවයි. එහි දී ඔවුන් පෙන්වා දෙනු ලැබූවේ ඔවුන්ගේ ඇත්ත ශක්තියයි. 

ධනපති පංතියේ පක්ෂයක් එලවා තවත් එම පංතියේම පක්ෂයක් බලයට පත් වූ බව සැබවි. කිසිවෙක් එමඟින් ප්‍රාතිහාර්යයන් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් විහිළුවකි. දකුණ තවදුරටත් දිනීම ද දිනාගත් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාට කෘතගුණ සළකා එම බලය රුක ගැනීම ද යන්න රනිල්-මෛත්‍රී-චමිපික හවුලට ඉතිරිවී ඇත. ඒ සුළු ජාතිකයින් තවමත් තවමත් ඔය කියන “ඒකීය“ රාජ්‍යයේ පුරවැසියෝය. රාජ්‍යය ඇතුළු දකුණේ සිංහලයා අමතක කර දැමූව ද නොසළකා හිඳීමට උත්සහ දැරූවද උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයා යනු ඔවුන් මෙන්ම අභිමාණයෙන් ගරුසරු ඇතිව ජීවත්විය යුතු ජන කොට්ඨාශයකි. එබැවින් රාජපක්ෂලාව එළවීමට සක්‍රීයව දායකත්වය දුන් දකුණේ ප්‍රගතිශිලියාට අද දවසේ ඇති වගකීම වන්නේ සුන්නද්දූලි කර දැමූ උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාගේ ජීවිත නැවත ගොඩනංවා ඔවුනට නිදහසේ ජීවත් කිරීමට ඉඩ සැලසීම සඳහා අලුත් රජයට බලකිරීමයි.

ඒ සඳහා

  • විනාශ කර දැමූ පාසැල් හා රෝහල් වැනි රාජ්‍ය සුබ සාධන ආයතන නැවත ගොඩ නැංවීම
  • හමුදාකරණය නැවැත්වීම හා හමුදාව සිවිල් කටයුතු වලින් ඉවත් කිරීම
  • අහිමි වී ගිය ඉඩම් ලබාදී ජනතාව නැවත පදිංචි කිරීම
  • බෞද්ධාගමිකරණය, සිංහල ජනපදකරණය නවතා දැමීම හා බලහත්කාරයෙන් පදිංචි කරවූ සිංහලයින් ඉවත් කිරීම
  • දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීම හා අතුරුදහන් වූවන් ගැන තොරතුරු එලිදැක්වීම
  • යුද අපරාධ චෝදනා සඳහා පරීක්ෂණ පැවැත්වීම හා ජාත්‍යන්තරයට ඒ සඳහා ඉඩ ලබාදීම මඟින් වැරදිකරුවන් සඳහා දඬුවම් ලබාදීම
  • තමන්ගේ මියගියවුන් සැමරීමට මෙන් ම අනෙකුත් සංස්කෘතික, ආගමික හා දේශපාලන අයිතීන් ට ඇති ඉඩ ලබා දීම
  • වෙනම ම පරිපාලන ඒකකයක් ලබාදීම

ප්‍රමුඛව ඇති කාරණාය.

එ මඟින් තමන්ට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා ට කෟතගුණ සැළකීමේ අවස්ථාව මේ මොහොතේ ඔබගෙන් නොගිලිහෙණු ඇත.


සබැඳි පුවත්: