A day without laughter is a day wasted - Charlie Chaplin

_______________________________________________________________________________________

සෙනෙවි සහෝදරයා



කිසිවෙකුගෙන් සද්දයක් නැත.

සෙනෙවි සහෝදරයා (කමල් දේශප්‍රිය) මිය ගොසිනි.

කවුද ඒ? කිසිවෙකු විමසනු ඇත.

සෙනෙවි සහෝදරයා යනු 1988/1989 යුගයේ පේරාදෙනියේ වෛද්‍ය පීඨ ශිෂ්‍යෙයකුව සිටිය අවදියේ අන්තර් විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරී කමිටුවෙහි සාමාජිකයෙකු ව සිට කොළඹ විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ වෙනුර, කොල්ලුරේ, ත්‍රීමා ලා ආණ්ඩුවේ හමුදා විසින් ඝාතනය කරද්දී පේරාදෙනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය පීඨයේ ගාමිනී සිසිර කුමාරලා ආණ්ඩුවේ හමුදා විසින් ඝාතනය කරද්දී අනූනවයෙන් පණ බේරා ගත්තෙකි. ශිෂ්‍ය ක්‍රියාකාරිකයෙකු වශයෙන් දැවැන්ත වැඩ කොටසක් ඉටු කළ ඔහු එවකට ජවිපෙ විප්ලවීය දේශපාලනය සඳහා දැඩි කැපකීරීමක් සිදු කළ දක්ෂ සංවිධායකයෙකි. පසු කලෙක වෛද්‍ය පීඨයෙන් ඉවත්ව ඔහු ජවිපෙ දේශපාලනය සඳහා පූර්ණ කාලීනව කැප වූයේය.

සෙනෙවි සහෝදරයා 88/89 යුගයෙන් පසුව නැවතත් ඉස්මතු වූයේ තැන තැන විසිරී කැබලි වී තිබුණු ජවිපෙ අනූවේ දශකයේ මුල් භාගයේ දී නැවත් වතාවක් එක් මිටකට ගැනීමෙනි. එකි නෙකා විශ්වාස කිරීමට නොහැකී වීම නිසාවෙන් කිසිවෙකුටත් එකමුතු කීරිමට නොහැකි ලෙස තැන් තැන්ව එකතු වී තිබුණු කුඩා කණ්ඩායම් එකතු කර හේන් වල මූකලාන් වල සැඟව දිවි ගෙවූ  පක්ෂ කේඩරයන් එළියට රැගෙන අවුත් නැවත වතාවත් රහසිගතව පක්ෂ ගොඩනැඟීමේ ශක්තිය ඔවු වෙත තිබුණි. එවකට පක්ෂයේ නිල නොවන නායකයා සිටි සෙනෙවි සහෝදරයා ට කුමක් හෝ හේතුවකට සිය දේශපාලන දිවියේ වරද්දා ගත් තැන් කිහිපයක් ම තිබුණු අතර ඉන් එක් ප්‍රධානම වැරැද්දක් වූයේ ජවිපෙ මධ්‍යම කාරක සභාවෙන් දිවි ගලවා ගෙන එවකට ප්‍රංශයේ සිටි සිරි අයියා (සෝමවංශ අමරසිංහ) හා සම්බන්ධතා පවත්වා ඔහු වෙත තමන් වෙහෙසව ගොඩ නැංවූ පක්ෂය මල් වට්ටියක තබා පූජා කිරීමයි. සෙනෙවි සහෝදරයාගෙන් ඇති අභියෝගය වටහා ගත් සිරි අයියා මෙන්ම ඔහු වටේ සිටි ගුණ්ඩා (කුමාර් ගුණරත්නම්) වැන්නවුන් පක්ෂයේ ප්‍රධාන නිලතල සඳහා තමන්ගේ හිතවතුන් පත් කර සෙනෙවි සහෝදරයා සතු බලතල උවමනාවෙන්ම කප්පාදු කළ අතර අවසානයේ තවදුරටත් ජවිපෙ රැඳීමෙන් පලක් නොවන බව වටහා ගත් ඔහු සහ ඔහු වටා සිටි කණ්ඩායම මාධ්‍ය සාකච්චාවක් පවත්වා ජවිපෙන් ඉවත් වූ බව ප්‍රකාශයට පත් කළේය. ඔවුන් සමඟ ඉවත් වීමට සිටි විමල් ජුදාස් වීරවංශ අන්තිම මොහොතේ පාවා දී සෝමවංශ සමඟම නතර වූ අතර සෙනෙවි සහෝදරයා ඇතුළු පිරිස දේශපාලන වශයෙන් ක්‍රමක් ක්‍රමයෙන් අක්‍රීය විය. ඒ වකවානුවේ සොමවංශගේ මැර  කණ්ඩායමෙන් සෙනෙවි සහෝදරයාගේ මවගේ නිවසට ඇතුළු වී ඔහු සතුව තිබූ රහස් දේශපාලන ලියකියවිලි විශාල තොගයක් ද මහා දවාලේ කොල්ලකන ලදි.

සෙනෙවි සහෝදරයා නැවතත් කරළියට මතුවන්නේ විමල් වීරවංශගේ ජාතික නිදහස් පෙරමුණ ගොඩ නැඟිම සඳහා දායකත්වය සැපයීමෙනි. කිසිවෙකුටත් තේරුම් ගත නොහැකි වූ සෙනෙවි සහෝදරයාට වූ දෙවැනි වැරදීම එයයි. එහෙත් ටික කලෙකින්ම එයින් ඉවත් වී නැවත වතාවත් සිය බිරිඳ විසින් පවත්වාගෙන ගිය මොන්ටිසොරිය සඳහා සුපුරුදු උදව් සපයමින් කාලය කා දමන්නට විය. ඉහතින් සඳහන් කළ වැරදීම් දෙකම සඳහා පසුකාලීනව සිත් තැවුලෙන් සිටින බැව් ඔහු විසින් ප්‍රකාශ කර තිබුණි. මීට වසර කීපයකට පෙර අවාසනාවන්ත ලෙස පිළීකාවට ගොදුරු වූයේ ඒ අතරතුරේදීය.

ඉහතින් සඳහන් කළ ලෙසම සෙනෙවි සහෝදරයා ඉතා දක්ෂ සංවිධායකයෙකි. රැඩිකල් ව්‍යාපාරයක නායකත්වය සතු ගුණාංග විශාල සංඛ්‍යාවක් ඔහු සතු විය. ඉතා ප්‍රසන්න පුද්ගලයෙකු වූ ඔහු ඉක්මනින්ම අනෙකාගේ ආකර්ෂණයට ලක් වන්නේය. එබැවන්ම ඔහු කොකු ගැසීමේ ජගතෙකි. අනුගේ දුක දැනෙන ඒ දුකට පිහිට වෙන පීඩිත පංතිය වෙත හැමදාමත් ආදරය කරමින් සිය අධයාපනය මෙන්ම යෞවන කාලය ද ජවිපෙ ‘විප්ලවීය‘ දේශපාලනය වෙනුවෙන් කැප කළ ඔහු අප මෙන්ම තවත් බොහේ අය අකුරු කළ ජවිපෙ දේශපාලනයේ එක් යුගයකි. අමතක කළ නොහැකි එක් පුරුකකි. එහෙත් අවාසනාවකට ඔහුගේ දේශපාලන පරිනත භාවයට ජවිපෙ පටු දේශපාලනයෙන් ඔබ්බට යන්නට ඉවිපෙන් ඉවත් වූ පසුවත් නොහැකි විය. විශේෂයෙන්ම දෙමළ ජාතික අරගලය සමිබන්ධව තිබුණු ඔහුගේ මතය රෝහණ විජේවීරගේ ‘ජාතික ගැටළුව‘ කටු පොතින් එහාට ගෙන යන්නට අසමත් විය. අප දේශපාලනමය වශයෙන් මතවාදීව වර්ධනය වෙද්දී ඔහු ජවිපෙට කවදාවත්ම ගොඩ එන්නට නොහැකි ලෙසින් සිර වී සිටින පටු ජාතිවාදී සිංහල ජාතිකවාදී අවබෝධයේම සිර වී සිටි අතර ඉන් ගැලවෙන්නට මැලි විය.

පිළිකාවට ගොදුරු වී වසර කීපයක් ගතවුවත් සහජව ඔහු කෙරෙහි වූ ජීවිතය දෙස සුබවාදීව බැලීමේ හැකියාවම ඔහු ව වැඩි පුර කාලයක් ජීවත් කරවීමට උපකාරී වන්නට ඇත. වෛද්‍ය ශිෂ්‍යෙයක්ව සිටීම නිසාවෙන්ම තමන් ගොදුරු වී ඇති පිළිකාවේ සියළුම අහු මුළු ප්‍රතිකර්ම මෙන්ම ප්‍රතිළුල ද ඔහු මැනවින් දැන සිටියේය. මැනවින් ඔහුව මුණගැසීමට එන අයට තේරුම් කර දුන්නේය. එහෙත් කිසි විටෙකත් ජීවිතයෙන් පරාජය වූ බවක් ඔහුගෙන් දිස් නොවුණි.  එහෙත් අවසානයේ ඔහුටත් නොදන්වා මරණය ඔහු වෙත ඊයේ උදෑසන පැමිණ තිබුණේය. 

අප අතර දේශපාලන වෙනස් කම් බොහෝ ඇතත් ඔහුගේ මරණයේ දී මේ සටහන තබන්නට සිත් වූයේ ජවිපෙ දේශපාලන ඉතිහාසයෙන් ඔහුව ගලවා ඉවත් කිරීමට නොහැකි බැවිණි. එහෙත් සෙනෙවි සහෝදරයා ගැන හොඳින්ම දන්නා ජවිපෙ ඉහළ පෙළ ද කුමාර් ලාගේ පෙරටුගාමීන්ද ඔවුන්ගේ අන්තරේ කෑල්ල ද විමල් වීරවංශලාගේ ජනිපෙද තනි සෝමවංශ ද නගරාධිපති නන්දන ද  මේ වෙලාවේ සිටින්නේ ඔවුන් කිසිදා සෙනෙවි සහෝදරා ගැන අසාවත් නැති පරිද්දෙනි (ඉහතින් නම් සදහන් කළ සියල්ලම පාහේ දැන් ජවිපෙ නැත). අන්තර්ජාලය පුරා ඕනැම වර්ගයේ මළගෙයක් වාර්තා කරන ඔවුන්ගෙ වෙබ් සයිට් කිසිවක් ඔහුගේ මරණය ගැන සටහනක් තබා නැත. ජවිපටෙ මෙන්ම ජවිපෙන් කැඩී වෙන්ව ජනප්‍රිය දේශපාලනය කරන සියළුම දේශපාලන කැරලිකරුවන් ට උරුම පොදු කුහකමේ ලක්ෂන ය එයයි.

රතු ජවිපෙ සිටි නිසා සෙනවි සහෝදරයාට විප්ලවීය ආචාරය යැයි කියන්න ද බොදු-සිංහල ජානිපෙට එක් වුණු නිසා උපතින් බොදුනුවෙකු වූ ඔහුට නිවන් සුව අත් වේවා යැයි කියන්නදැයි අප නොදනිමු. එහෙත් දේශපාලන මතවාද පසෙක තැබූ විට අප වෙතින් නික්ම යන “ඔබට සුබ ගමන්“ යැයි කියන්නට තරම් ඔහු හිත හොඳ මිනිසෙකි. හොඳ මිත්‍ර යෙකි.

ඔබට සුබ ගමන්!

සිංහලයාට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා




මහින්ද රාජපක්ෂව එළවා දැමීමට සිංහලයාට තිබූ අවශ්‍යතාවය උතුරේ හෝ නැගෙනහිරේ දෙමළ ජනතාවට තිබුණු අවශ්‍යතාවයට වඩා සහමුලින් ම වෙනස්ය. දකුණේ සිංහලයා යනු මාධ්‍ය මර්ධනය, මානව හිමිකම් උල්ලංඝනය හෝ රාජ්‍ය බලය අයුතු ලෙස යොදා ගැනීම වැනි කාරණා විශාල ලෙස දැනෙන කොටසක් නොවේ. එය එසේ නම් පසුගිය කාලයේ ඔවුන් සිටිය යුත්තේ කොටුවේ දුම්රිය පොළ ඉදිරිපිට උද්ඝෝෂණය කරමින්ය. ඔවුන්ට වැඩියෙන් ම දැනුණේ අධික ජීවන වියදම හා රාජපක්ෂ පවුල් ගසෙහි අසීමිත ගසා කෑම් කෙලවර ඔවුන්ගේ අසීමිත සුඛිත මුදිත භාවයයි. නැවත බලයට පැමිනියහොත් මුන්ව කවදා එලවගන්න පුළුවන් වේවිදැයි යන බය බිරාන්තකම ම රාජපක්ෂව එලවා දැමීම සඳහා සිංහලයා උසි ගැන්වීමට ප්‍රමාණවත් විය. 

දකුණ ඒ සඳහා සුදානම් වෙද්දී රනිල්-මෛත්‍රී-චම්පික හවුල දෙමළ ජනතාවට කිසිම පොරොන්දුවක් නොදුන්නා පමණක් නොව මහින්ද රාජපක්ෂ පාලනයේ දෙමළාට ඇති සැලකිල්ලේ කිසිම වෙනසක් නොකරනවා යැයි පැවසූව ද මහින්ද රාජපක්ෂව එලවා දැමීමට කිසිදා නොවූ විරූ උනන්දුවකින් කතිරය ගසා පලවා හැර දැමුවේය. ඒ සිංහල මහ ජාතිය විසින් දශක ගණනාවක් පුරා පීඩාවට පත්වී එහි උපරිමය ලෙස 2009 දී 140,000 මරා දමා කෘර වධ දී, ස්ත්‍රීන් දූෂණය කර, සාගින්නෙක් පෙළවා  තමන්ගේ ජන ජීවිතය කුඩුපට්ටම් කරද්දී රූපවාහිනි ඉදිරිපිට ජය ඝෝෂා නැඟූ මැයි දහ අටේ විජයග්‍රහණය සමරා පාරවල් වල කිරිබත් උයාගෙන කෑ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හා සමපාතව කොන්දේසි විරහිතව මහින්ද රාජපක්ෂව එළවීමට එකතු වෙමිනි. එහි දී ඒ දෙමළ මිනිසුන් වෙත තිබුණේ දකුණේ සිංහලයාගේ උවමනාව හෝ තමන්ට නො වැටහෙන භූ දේශපාලන තත්වයන් නොව තමන්ගේ විනාශයට දායක වූ ළඟම හතුරාව එලවා දැමීමේ කේන්තියයි. මේ පිලිබඳ අපූරු ලිපියක් ජේඩීඑස් වෙබ් අඩවියේ පසුගියදා පලවී තිබුණි.

කවුරු කෙසේ කීව ද මොන ගණිත හරඹ කළ ද මහින්ද රාජපක්ෂ ව  එළවා දැමූවේ මෙරට සුළු ජාතික ඡන්ද විසින් යන්න යථාර්තයයි. උතුරු නැගෙනහිරින් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනට ලැබුණු ඡන්ද 978,111 න් සහ මහින්ද රාජපක්ෂට ලැබුණු ඡන්ද 323,600 න් මුස්ලිම් ඡන්ද ඉවත්කර ඉතිරිවන සියළුම දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය කරන්නේ යැයි සිතුව හොත් දෙදෙනාටම ලැබෙන්නේ ආසන්නව සමානව 49.5% කිට්ටු අගයකි (මෙහි දී වර්ජනය නොකෙරේ යැයි සැළකිය හැකි වතුකරයේ දෙමළ ඡන්ද නොසළකා ඇත). එහෙත් යථාර්තය නම් ඡන්ද වර්ජනය සඳහා ඇති වූයේ ස්වයං පෙළඹුමක් පමණක් නම් මහින්ද රාජපක්ෂට දෙනු ලැබූ දෙමළ ඡන්ද වර්ජනය විය හැකි ඉඩකඩක් නොමැති වීමයි. එසේ වුවහොත් මහින්ද රාජපක්ෂ එම දෙමළ ඡන්ද සංඛ්‍යාව නිසාවෙන් 50% අධික ප්‍රතිශතයක් ලබන්නේය.  

මෙහිදී මහින්ද ඡන්ද ලබාගත් ආකාරය අමතක කර දැමූයේ සමස්ත ඡන්ද ප්‍රතිළුලයට ඡන්ද ලබාගත් ආකාරයේ වැදගත්කමක් නොමැති බැවිනි. මහින්ද රාජපක්ෂ ආණ්ඩුවේ හිටපු ඇමත්වරයෙක් වූ චම්පික රණවක පැවසූ පරිදි මහින්ද රාජපක්ෂ මැතිවරණය සදහා වියදම් කළ මුදල රුපියල් බිලියන 250කි. පත්තර පුරා මෙන්ම රූපවාහිනියේ නොනවත්වාම පළවූ ඡන්ද ප්‍රචාරක දැන්වීම් ද ලබා දුන් රැකියාවන් ද මුදල් මෙන්ම සිල් රෙද්දේ සිට යාන වාහන දක්වා බෙදා දුන් හැම සන්තෝසමක් ම සළකා බැලූවිට මෙම රුපියල් බිලියන 250 ක සංඛ්‍යාව ඇත්තක් නොවිය හැක්කක්ද නොවේ. එසේ වුවහොත් ඡන්දය ලබාදුන් 12,264,377 ක් වූ ඡන්ද දායකයින් සළකා බැලූවිට එක් ඡන්දදායකයෙක් වෙනුවෙන් රුපියල් 20,384 ක් වියදම් කර ඇත. මහින්දට ලැබූ ඡන්ද සංඛ්‍යාව වූ 5,768,090 ගත් කළ ඔහුගේ එක් ඡන්දයක් වටිනාකම රුපියල් 43,342 කි. ඒ අනුව මහින්ද රාජපක්ෂ සිංහල ජනතාවගේ ජනාධිපති යැයි කියන එසේ නැතිනම් මහින්ද රාජපක්ෂ පරාජයට පත්වූයේ උතුරු නැගෙනහිර හා වතුකරයෙන් යැයි පැවසෙන බහුබූත වලංගු නොවන්නේ එබැවිනි.

එහෙත් ඉහත සඳහන් කළ පරිදි ලබාදුන් සමස්ථ ප්‍රතිඵලය සළකා බැලීමේදී  මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගේ ජයග්‍රහණය සඳහා සෘජු දායකත්වයක් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ඡන්ද වලින් තිබූ බවයි. එහි දී ඔවුන් පෙන්වා දෙනු ලැබූවේ ඔවුන්ගේ ඇත්ත ශක්තියයි. 

ධනපති පංතියේ පක්ෂයක් එලවා තවත් එම පංතියේම පක්ෂයක් බලයට පත් වූ බව සැබවි. කිසිවෙක් එමඟින් ප්‍රාතිහාර්යයන් බලාපොරොත්තු වෙනවා නම් විහිළුවකි. දකුණ තවදුරටත් දිනීම ද දිනාගත් උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාට කෘතගුණ සළකා එම බලය රුක ගැනීම ද යන්න රනිල්-මෛත්‍රී-චමිපික හවුලට ඉතිරිවී ඇත. ඒ සුළු ජාතිකයින් තවමත් තවමත් ඔය කියන “ඒකීය“ රාජ්‍යයේ පුරවැසියෝය. රාජ්‍යය ඇතුළු දකුණේ සිංහලයා අමතක කර දැමූව ද නොසළකා හිඳීමට උත්සහ දැරූවද උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයා යනු ඔවුන් මෙන්ම අභිමාණයෙන් ගරුසරු ඇතිව ජීවත්විය යුතු ජන කොට්ඨාශයකි. එබැවින් රාජපක්ෂලාව එළවීමට සක්‍රීයව දායකත්වය දුන් දකුණේ ප්‍රගතිශිලියාට අද දවසේ ඇති වගකීම වන්නේ සුන්නද්දූලි කර දැමූ උතුරු නැගෙනහිර දෙමළ ජනයාගේ ජීවිත නැවත ගොඩනංවා ඔවුනට නිදහසේ ජීවත් කිරීමට ඉඩ සැලසීම සඳහා අලුත් රජයට බලකිරීමයි.

ඒ සඳහා

  • විනාශ කර දැමූ පාසැල් හා රෝහල් වැනි රාජ්‍ය සුබ සාධන ආයතන නැවත ගොඩ නැංවීම
  • හමුදාකරණය නැවැත්වීම හා හමුදාව සිවිල් කටයුතු වලින් ඉවත් කිරීම
  • අහිමි වී ගිය ඉඩම් ලබාදී ජනතාව නැවත පදිංචි කිරීම
  • බෞද්ධාගමිකරණය, සිංහල ජනපදකරණය නවතා දැමීම හා බලහත්කාරයෙන් පදිංචි කරවූ සිංහලයින් ඉවත් කිරීම
  • දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීම හා අතුරුදහන් වූවන් ගැන තොරතුරු එලිදැක්වීම
  • යුද අපරාධ චෝදනා සඳහා පරීක්ෂණ පැවැත්වීම හා ජාත්‍යන්තරයට ඒ සඳහා ඉඩ ලබාදීම මඟින් වැරදිකරුවන් සඳහා දඬුවම් ලබාදීම
  • තමන්ගේ මියගියවුන් සැමරීමට මෙන් ම අනෙකුත් සංස්කෘතික, ආගමික හා දේශපාලන අයිතීන් ට ඇති ඉඩ ලබා දීම
  • වෙනම ම පරිපාලන ඒකකයක් ලබාදීම

ප්‍රමුඛව ඇති කාරණාය.

එ මඟින් තමන්ට කොන්දේසි විරහිතව සමාව දුන් දෙමළා ට කෟතගුණ සැළකීමේ අවස්ථාව මේ මොහොතේ ඔබගෙන් නොගිලිහෙණු ඇත.


සබැඳි පුවත්:


ඇයි අවුල් ද?

 


ඉන්දියන් සාගරයේ මුතු ඇටය චීනයේ මුතු මාලයට (String of Pearls - Indian Ocean) ඇමිනීම සඳහා පවරා දෙන්නට ගොස්  නැති වූ මහින්ද රාජපක්ෂ තවදුරටත් නැත්තටම නැති කිරීමේ ඇමෙරිකා-ඉන්දීය නොනවතින ව්‍යාපෘතිය යටතේ, බල හුවමාරු කෙළි තව දුරටත් සිදුවෙද්දී යහපාලනයට පාර කැපූ බොහෝ අයගේ මූණ ඇඹුල් වූ සිද්ධීන් කිහිපයක් ද පසුගියදා සිදුවී තිබුණි.

රාජපක්ෂ රෙජීමයේ අන්ත දූෂිත පරිපාලන නිලධාරීයෙකු වූ පී.බී. අබේකෝන්  ජනාධිපති ලේකම්වරයා වශයෙන් පත් කිරීමත් ‘මහින්ද චින්තනය‘ සැකසීමට දායකවීම හා වෙනත් ගොටු ඇල්ලීම නිසාවෙන් ශ්‍රීලනිප රත්නපුර දිස්ත්‍රික් සංවිධයක කම 2009 සැප්තැම්බර් මාසයේ මහින්ද රාජපක්ෂට දණ ගැසා වැඳ ලබාගෙන තවදුරටත් වඩාත් කාර්‍යක්ෂමව ගොටු ඇල්ලීම නිසාවෙන් කැනඩාවේ කොන්සල් ජෙනරාල් තනතුරක් ද හෙබවූ අවැසි වෙලාවට අවැසි පරිදි පැනීම හේතුවෙන් චම්පික රණවකගේ ආනුභාවයෙන් කරණාරත්න පරණවිතාන ජනමාධ්‍ය අමාත්‍යංශයේ ලේකම් ධූරයට පත් කිරීමත් ‘ඔව් අපි මහින්දට කඩේ යනවා තමයි‘ යනුවෙන් විවෘතවම කට මැත දෙඩවූ රාජපක්ෂ රෙජීමය ආරක්ෂා කිරීමට හා ශක්තිමත් කිරීමට අප්‍රමාණවදායකවූ ගමේ කොල්ලා සෝමරත්න දිසානායක කල්යල් බලා මෛත්‍රීගේ පුරවැසියෙක් වූ නිසාවෙන් එම චම්පික රණවකගේම ආනුභාවයෙන් රූපවාහිනී සංස්ථාවේ සභාපති ධූරයට පත්කිරීමත් (විරෝධය හමුවේ රූපවාහිනියෙන් චිත්‍රපට සංස්ථාවට මාරු කර ඇති බවක් ඇසේ)  ඒ ප්‍රසිද්ධ කාරණාය. 

පුද්ගලයින්ගේ හැකියාවන් පිළිබඳ තක්සේරුව පසෙක දැමූව ද ඉහත සඳහන් හැමෝගේම පොදු ලක්ෂණය, මොකාට වුවත් කමක් නැත බලයේ ඉන්නා නායකයාට රෙදි නැතිව කඩේ යෑමයි. එහි දී නායකතුමා සැනසේ යැයි හිතෙන ඕනෑම දෙයක් කිසිම හිරිකිතයක් නැතිව කිරීම මොවුන්ගේ ස්වභාවයයි. අබේකෝන්-සෝමරත්න-පරණවිතානට පමණක් දෙස් දෙවොල් තියා වැඩක් නැත. එවැන්නන් තනතුරු සඳහා පත් කරගැනීම එම පංතියේ අවශ්‍යතාවයයි. එමෙන්ම මෛත්‍රී පෙරලියේ බළකණුවක් වූ  හෙළ උරුමය, සෝමරත්න-පරණවිතාන යොදවා අවශ්‍ය තැනට අවශ්‍ය ඇනය ගසා තම අතෙහි මාධ්‍ය රඳවා ගැනීමට තනන්නේ ද මේ ලෙසින්මයි.

‘දැන් සනීපදැ යි‘ අප නොඅසන්නේ සදාකාලික වීමට නියමිතව තිබූ සංහාරික-දූෂිත-ෆැසිස්ට් රාජපක්ෂ රෙජීමය එලවා දැමීමට ඇති අවශ්‍යතාවය උතුරේ මෙන්ම දකුණේ සිටි බොහෝ ප්‍රගතිශිලීන්ට තිබුණා මෙන්ම උතුර සහ දකුණ එය මැතිවරණ ප්‍රතිඵල වලින් පෙන්වා  දී ඇති බැවිනි. මූණ ඇඹුල් වන්නේ හෝ බෙඩ් ෂීට් යට ඔළුව හංගා සිද්ධීන් සාධාරණය කිරීමට සිදුවන්නේ හැම ආණ්ඩු පෙරලියකදීම අවසිහියෙන් මෙන් ලොකු ලොකු පෙරළි බලාපොරොත්තුවෙන් සිටින විටදීය. එය එසේ නොව - මෙය තවත් එක් ධනපති ආණ්ඩුවක් පමණක් වන බවත් මෛත්‍රීපාල සිරිසේනගෙන් මහින්ද රාජපක්ෂ රෙජීමය පරාජය කීරීම හැරුණුවිට වෙනත් යමක් බලාපොරොත්තු වි නොහැකි බවත් මීට පෙර අප ලියා තැබුවේ  ලංකාවේ තට්ටු මාරු දේශපාලනයේ සුපුරුදු වෙට්ටු වලට වඩා අළුත් යමක් මේ මෙහොතේත් අපට බලාපොරොත්තු නොහැකි බැවිනි. මෛත්‍රීගේ මතුපිට දින සියයේ වැඩ පිළිවෙල යටතේ කොමිෂන් සභා පත් කිරීම්, විධායකය අහෝසිකිරීම හෝ වෙනත් මේ ක්‍රමය ඇතුලත රටට සුබදායී දෑ සිදුවන්නේ නම් ඒවා එම පංතියේ සුබ සෙත පිණිසම සහ අතිරේකව අපට ලැබෙන වරප්‍රසාදයන්ය.

පුරවැසියන්ට ඇහුන්කම් දීමේ නිහතමානී කම  ඡන්දයක් අවසන් වීමත් සමඟම හැමදාමත් බලයට පත්වන පාලකයන් කෙරෙන් ගිලිහෙන බව ඔළුව බිත්තියේ ගසා තේරුම්කර ගතයුත්තක් නොවේ. ආණ්ඩු පෙරළි සිදු කිරීමට සහාය දෙන පුරවැසි බලයට එම පෙරළි සිදුවූ පසුත්  දිගින් දිගටම තම අරමුණු සඳහා අරගල කිරීමට ශක්තිය ඉතිරි කර ගත යුතුව ඇත්තේ එබැවිනි. ඉතිහාසය තුළ බල පෙරළි සිදු කිරීමට පමණක් පෙලහර පෑ හැකි පුරවැසියන්ට අවසානයේ ඉතිරිවන්නේ පෙරලියේ පසු දින සිටම කඳු පිටින් අළුතින් ගොඩ ගසන අසාධාරනයන්ට එරෙහිවීමයි. විරෝධය පෑමයි. සාධාරනය සඳහා සටන් වැදීමයි. නොනවතින අරගලයයි.

ප්‍රාතිහාර්යන් තවදුරටත් සිදුවීමට නියමිතව ඇත.



සබැඳි පුවත්